Usunięcie skrzydlika Szczecin
Usunięcie skrzydlika w Szczecinie. Zadbaj o swoje oczy. Właściwa diagnoza oraz odpowiednie leczenie są kluczem do prawidłowego funkcjonowania powierzchni oka. Usuwamy zmianę spojówki.
Skrzydlik (skrzydlik oka) jest łagodną zmianą degeneracyjną spojówki gałki ocznej, której głównym czynnikiem ryzyka jest przewlekła ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe. Objawia się obecnością zaczerwienienia lub obszaru o poszerzonych, krętych naczyniach krwionośnych w nosowej części gałki ocznej. Zmiana może być przez lata stabilna, ale może również narastać na rogówkę, kierując się do jej centrum, co skutkuje pogorszeniem ostrości widzenia. Jest to wskazaniem do leczenia operacyjnego, czyli usunięcia skrzydlika.
Jakie są objawy skrzydlika oka i kiedy iść do okulisty?
Najczęstsze objawy skrzydlika to obecność poszerzonych, krętych naczyń spojówki najczęściej w nosowej części gałki ocznej. Oko może być zadrażnione, zaczerwienione, czemu niekiedy towarzyszy uczucie ciała obcego, suchość lub łzawienie. Pacjent może obserwować stopniowe narastanie zmiany na rogówkę, co skutkuje rozwojem wady wzroku (najczęściej astygmatyzmu) oraz zmętnieniem przezroczystej rogówki. Skutkiem tych zaburzeń jest pogorszenie ostrości wzroku.
W wyżej wymienionych sytuacjach warto udać się na konsultacje specjalistyczną. Wczesna ocena przez okulistę jest kluczowa, aby potwierdzić rozpoznanie oraz zaplanować leczenie – zachowawcze lub operacyjne.
Skrzydlik – diagnostyka i metody leczenia skrzydlika
Rozpoznanie skrzydlika stawia się w oparciu o badanie okulistyczne w lampie szczelinowej oraz wywiad medyczny z pacjentem. Postępowanie zależne jest od stadium zaawansowania skrzydlika, towarzyszących objawów oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. W każdym przypadku ocenę przeprowadza okulista, który dobiera zachowawczy lub zabiegowy model leczenia.
1. Leczenie zachowawcze skrzydlika oka
Skrzydlik, który zajmuje tylko spojówkę lub niewielką przestrzeń przy rąbku rogówki, może wymagać jedynie obserwacji w celu wykrycia wzrostu zmiany. Podczas wizyty w gabinecie okulistycznym możliwe jest wykonanie zdjęcia przedniego odcinka oka. Można również taką dokumentację fotograficzną wykonywać samodzielnie aparatem w telefonie, w trybie makro, z wykorzystaniem miarki lub innego przedmiotu służącego jako punkt odniesienia do przyszłych pomiarów. Zdjęcia powinny być powtarzane co kilka miesięcy, aby określić dynamikę wzrostu zmiany.
Obecność skrzydlika może być związana z nieprawidłowym nawilżaniem rogówki – powodując objawy suchego oka. Dobrym wyborem będzie wówczas włączenie preparatów nawilżających.
Jeśli skrzydlik powoduje okresowe stany zapalne spojówek, należy rozważyć krótkoterminową terapię kroplami o działaniu przeciwzapalnym. Takie podejście należy do leczenia zachowawczego i często przynosi poprawę komfortu pacjenta.
2. Leczenie zabiegowe – kiedy rozważyć operację skrzydlika?
Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest udokumentowany wzrost skrzydlika na rogówkę lub zaawansowane stadium w momencie rozpoznania (gdy skrzydlik znajduje się blisko centrum rogówki i upośledza widzenie). Rozważyć leczenie zabiegowe można również w przypadku stacjonarnego, ale dużego skrzydlika, który jest nieakceptowany przez chorego ze względów kosmetycznych. Jest to także moment, gdy pacjent może chcieć usunąć chirurgicznie zmianę.
W wielu przypadkach, aby upewnić się co do właściwej metody, warto umówić się na konsultację ze specjalistą.
Przebieg operacji skrzydlika oka
Zabieg jest przeprowadzany w warunkach bloku operacyjnego, w znieczuleniu miejscowym. Procedura, która trwa około 30 minut, przebiega dwuetapowo: początkowo usuwa się skrzydlik, oczyszczając rogówkę, następnie zamyka się ranę spojówki.
Znane są rozmaite techniki operacyjne, a wybór najlepszej dla pacjenta zależy od wielu czynników takich jak: rozległość skrzydlika, warunki anatomiczne, wcześniej wykonywane zabiegi okulistyczne, wiek chorego czy współistniejące schorzenia. Powszechnie stosowana i uznawana za najskuteczniejszą jest metoda, która polega na wycięciu zmiany z zastosowaniem przeszczepu własnej spojówki pacjenta (autograft), co znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu.
W niektórych sytuacjach można do zamknięcia rany użyć błony owodniowej, można również zamknąć mały ubytek spojówki bez stosowania przeszczepu. W wyjątkowych przypadkach stosuje się także dodatkową terapię środkami przeciwproliferacyjnymi – np. przy skrzydlikach nawrotowych lub bardzo rozległych. Do zamknięcia rany spojówki stosowane są szwy spojówkowe (niewchłaniane – wymagające usunięcia po około 2 tygodniach) lub klej tkankowy.
Postępowanie pooperacyjne i rekonwalescencja
Po zabiegu pacjent stosuje krople z antybiotykiem oraz przeciwzapalne, jak również preparaty nawilżające, przyspieszające regenerację tkanek. Sam zabieg jest bezbolesny, jednak po operacji pacjent może odczuwać dyskomfort o różnym nasileniu (zazwyczaj uczucie ciała obcego w oku). Dyskomfort ten wynika głównie z usunięcia skrzydlika z rogówki, co odsłania zakończenia nerwowe, i mija typowo w ciągu 2–3 dni.
Po zabiegu w okolicy operowanej może pojawić się wylew podspojówkowy, oko może być podrażnione, wrażliwe na światło, może również nadmiernie łzawić. Objawy te ustępują w ciągu tygodnia. Taki proces to naturalna część rekonwalescencji.
Skrzydlik jest zaburzeniem o dość wysokim ryzyku nawrotu. Bardzo istotne jest, aby po zabiegu bezwzględnie stosować ochronę oczu przed UV (czapka z daszkiem, noszenie okularów przeciwsłonecznych z filtrem UV). W razie nawrotu leczeniem z wyboru jest ponowny zabieg usunięcia skrzydlika, dlatego zalecana jest konsultacja specjalistyczna celem wyboru najlepszej techniki operacyjnej.
Profilaktyka: jak ograniczyć powstanie skrzydlika i nawroty?
Najważniejsza profilaktyka to ochrona przed UV – noszenie okularów przeciwsłonecznych z filtrem 100% UVA/UVB i czapka z daszkiem. Równie ważne jest ograniczenie przebywania w ostrym słońcu i na wietrze oraz praca w goglach ochronnych w zapylonym środowisku. Dbanie o powierzchnię oka – np. regularne nawilżanie – poprawia komfort i może spowolnić progresję.
U osób narażonych zawodowo lub spędzających dużo czasu na wolnym powietrzu (sportowcy, żeglarze, rolnicy) profilaktyka i systematyczne kontrole u okulisty są kluczowe. Warto także planować aktywności tak, aby ograniczyć intensywną ekspozycję na UV w południe i robić przerwy na świeżym powietrzu, kiedy nasłonecznienie jest największe.
W przypadku przebytego zabiegu konsekwentna ochrona przed UV zmniejsza ryzyko nawrotu i pomaga utrzymać dobry efekt operacyjny. Pacjent powinien też wykonywać zdjęcia kontrolne i zgłaszać się na wizyty zgodnie z harmonogramem.
Kompleksowa opieka szpitalna
Pomoc Koordynatorek Opieki Szpitalnej
W przygotowaniu do zabiegów i operacji pomagają Koordynatorki Opieki Szpitalnej.
Holistyczne i indywidualne podejście do pacjenta
Oferujemy opiekę na każdym etapie leczenia od konsultacji, badania, aż po zabieg i rehabilitację.
Gdzie wykonać usunięcie skrzydlika oka?
Szpital Gombrowicza
ul. W. Gombrowicza 23
70-785 Szczecin
Rejestracja telefoniczna:
pon.-pt. 7:00-21:00
sob. 7:00-20:00
nd. 8:00-20:00
FAQ
Czy zawsze trzeba operować skrzydlik oka?
Nie. Gdy skrzydlik jest mały i nie wchodzi na rogówkę, zwykle wystarczy obserwacja i leczenie zachowawcze. Pacjent otrzymuje zalecenia (ochrona UV, krople), a zespół okulistyczny monitoruje postęp. Operacja jest wskazana, gdy wzrost na rogówkę zbliża się do centrum lub gdy bardzo ważna jest estetyka dla pacjenta.
Jak przebiega zabieg i jakie są techniki?
Standardem jest usunięcie skrzydlika z rekonstrukcją spojówki i zastosowaniem przeszczepu autologicznego. Czasem używa się błony owodniowej. Technika i materiały dobierane są indywidualnie do przypadku – to esencja współczesnej chirurgii okulistycznej. Względnie rzadko wspomina się o podejściu laserowym jako wspomagającym, ale podstawą pozostaje klasyczna technika chirurgiczna.
Czy współistniejące choroby oczu, np. zaćma, wykluczają zabieg?
Niekoniecznie. Decyzję podejmuje okulista, który ocenia całość obrazu i planuje kolejność działań. Czasem łączy się plany terapeutyczne, czasem rozdziela etapy. Najważniejsze, by pacjent miał pełną informację i komfort decyzyjny.